Biografia

Andrzej Ratajczyk, urodzony w Warszawie w 1964 r. Absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom w pracowni druku artystycznego prof. Władysława Winieckiego (1990): cykl akwafort z gryzowanym Licentia poetica oraz praca teoretyczna Emotional-visual baggage.

Przez wiele lat związany z reklamą; równolegle rozwijał grafikę i malarstwo. Prace znalazły się w kolekcjach prywatnych i publicznych w Polsce, Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Arabii Saudyjskiej i na Tajwanie. Od 2016 roku pracuje w pracowni w Łomiankach pod Warszawą, koncentrując się na linorycie punktowym i malarstwie. Członek ZPAP (Związek Polskich Artystów Plastyków).

Źródła inspiracji

Najważniejsze w pracy artysty, według mnie, to znalezienie niewyczerpanego źródła inspiracji, które ukształtuje jego wyobraźnię i jest stałym punktem odniesienia. Moja droga do odkrycia mojego źródła z jednej strony wydawała się być długa, z drugiej zaś nieoczekiwanie okazała się być oczywista i prosta. Zachwyt nad kosmosem i jego tajemnicami zawsze towarzyszył mi od lat młodości.

Niepojęta dla ludzkiego umysłu idea „nieskończoności”. Pytanie „z czego składa się świat” i osiągnięcia w tej kwestii współczesnej fizyki kwantowej są podstawą nieustannej refleksji i napięcia w mojej pracy twórczej. Drugim zaś filarem moich inspiracji jest dziedzictwo kulturowe starożytności, w szczególności w sztuce i myśli starożytnej Grecji i Rzymu. Z wiekiem uświadomiłem sobie, że to dziedzictwo przenika na wskroś naszą współczesność, wciąż napędza naszą kulturę, jest punktem odniesienia i zapożyczeń, choć dla większości ludzi jest to niedostrzegalne.

Nie możemy od tego dziedzictwa się uwolnić; gdybyśmy to zrobili, nie bylibyśmy już sobą. Ludzie nie są świadomi, z czego mimowolnie czerpią, powtarzając bezwiednie cykl życia cywilizacji (kultury, idei). Drogą do znalezienia formy dla wyrażenia mojego zachwytu nad fenomenem wszechświata i wynikającej z niego ludzkiej „tragedii istnienia” wiodła mnie przez tradycję sztuki europejskiego kręgu kulturowego. Na tej drodze kamieniem milowym jest wynalazek druku, a największymi mistrzami w tej dziedzinie są dla mnie: Albrecht Dürer, William Blake oraz Józef Gielniak. Artyści ci są dla mnie przewodnikami, z których czerpię inspirację, podziwiając ich prace.

Wystawy indywidualne

  • 2024, „Fatum”, Galeria Impuls, Podkowa Leśna
  • 2023, „Absolut space”, Coffeedesk „Tamka”, Warszawa
  • 2022, „Przestworzenie”, Galeria Zwierz, Centrum Koneser, Warszawa
  • 2001, „Painting and Graphics”, Saatchi & Saatchi, Warszawa
  • 1990, „Graphic”, KTH, Sztokholm

Wystawy zbiorowe

  • 2025, GRAFITEKA 2025, Warszawa
  • 2024, Salon Wielkopolski, Czarnków
  • 2024, SegnALI incisi, Bolonia, Włochy
  • 2024, Ślady graficzne, Bielsko-Biała
  • 2023, Salon Wielkopolski, Czarnków
  • 2023, wystawa pokonkursowa XV Międzynarodowego Konkursu Grafiki im. Józefa Gielniaka, Kamienna Góra (muzeumkarkonoskie.pl)
  • 2023, XV Ogólnopolski Konkurs Grafiki im. Józefa Gielniaka, Jelenia Góra (muzeumkarkonoskie.pl)
  • 2022, Międzynarodowe Biennale Grafiki R.O.C., Tajpej (printbiennial.ntmofa.gov.tw)
  • 2021, XI Polskie Triennale Grafiki, Katowice (tgp.asp.katowice.pl)
  • 2016, „Plural melts, Dunmore Caves at Yvonne Lambert”, Berlin (artviewer.org)

Osiągnięcia

  • 2024, Salon Wielkopolski, finalista, Czarnków
  • 2024, publikacja grafik i artykułu w czasopiśmie branżowym ACTUEL, L'ESTAMPE CONTEMPORAINE nr 29, Belgia
  • 2023, Salon Wielkopolski, finalista, Czarnków
  • 2023, XV Międzynarodowy Konkurs Grafiki im. Józefa Gielniaka, finalista, Jelenia Góra
  • 2022, The Luxembourg Art Prize, certyfikat osiągnięć artystycznych
  • 2022, Międzynarodowe Biennale Grafiki R.O.C., finalista, Tajpej
  • 2021, XI Polskie Triennale Grafiki, finalista, Katowice

Wersja angielska: wybierz EN w prawym górnym rogu (przełącznik języka strony).